‘Silk’

 in het Nederlands Danstheater

op het podium (de dansvoorstelling) en aan de muur (Ilse’s expositie)

imgres-1Een stroom avonturen van 11000 kilometer, eeuwen en eeuwen lang. En aan het begin van die kolkende bron verhalen staat een moerbeiboom. Die boom staat in een dorp. De dorpelingen voeden de bladeren er van aan rupsen. En zodra de roomwitte harige rupsen de tijd rijp achten om zich te verpoppen omhullen zij zich in een cocon van zijde. Tot vlinder zullen de meeste het echter niet brengen. Zij worden gekookt, waardoor de ragfijne zijde zich makkelijk laat afrollen. De dorpelingen wikkelen het om een haspel, verven het met de bladeren, bessen en zaden van diezelfde moerbei, en weven er prachtige stoffen van. Het bestaansrecht van de zijderoute.CIMG4102       In een zo’n dorpje in het noorden van Laos stapte ik in de zomer van 2013 van mijn brommer. Ik kocht er een stapeltje kleurige zijden shawls van een weefster die onder een afdak aan de Mekongrivier zat te werken.   CIMG4394 Verderop in het dorp liep ik een schemerig winkeltje binnen, aangetrokken door de handgeschepte vellen papier die er uitgestald lagen. Een beeldend kunstenaar snuffelt nu eenmaal altijd naar materialen, niewaar. Ik liet een stapel vellen inpakken waarin bladeren en zaden van de bougainville verwerkt zaten. Ik wist zeker dat de structuur, vormen en kleuren mij zouden inspireren.CIMG4410     Het resultaat hangt nu in De Doelenzaal. En het papier? Dat is gemaakt van boombast. Van de moerbeiboom, wel te verstaan. De boom die aan het begin staat van alle verhalen. Ilse Iseger